Rząd Attlee'a odziedziczył powojenny dług narodowy wynoszący 250% PKB — największy w historii Wielkiej Brytanii. Dlatego nie był w stanie pożyczać bezmyślnie. Mimo to, w ciągu sześciu lat zrealizował tylko dwa nadwyżki budżetowe — dużą w 1949 roku i małą w 1950 roku. Otrzymał również prawie 3 miliardy dolarów w ramach Pomocy Marshalla, z czego większość wydano do 1950 roku — oprócz prawie 4 miliardów dolarów, które wcześniej pożyczył od USA w 1946 roku. Poza tym był ucieleśnieniem ostrożności fiskalnej.