Iets dat mijn hart breekt als Millennial is hoe verdomd optimistisch en leuk onze tienerjaren en 20s waren. We stelden ons een HEEL andere wereld voor dan de wereld die we nu hebben en die totaal losstaat van wat Gen-Z ervaart. Het is moeilijk onder woorden te brengen hoe fantastisch we dachten dat het leven zou zijn en hoe het leek alsof we tastbare sociale vooruitgang aan het boeken waren. Al dat is ons afgenomen.