To jest to, co się dzieje, gdy trzymasz się drzewa i nigdy nie puszczasz, gdy ono wciąż rośnie. Giuseppe Penone stworzył dzieło "Będzie rosło dalej, z wyjątkiem tego miejsca", odlewając swoją dłoń wokół pnia młodego drzewa, a następnie zostawiając je w spokoju. Z biegiem czasu drzewo rosło swobodnie w każdym kierunku, z wyjątkiem miejsca, gdzie dłoń kiedyś naciskała, zachowując jedną, trwałą wklęsłość. Nic nie zostało przecięte ani przekształcone siłą – dzieło powstało w czasie, wzroście i powściągliwości. Długo po zniknięciu dłoni, jej ślad pozostał w żywym drewnie, cichym zapisem tego, jak nawet krótki kontakt z człowiekiem może pozostawić trwały ślad na naturze.