Ben bir döngüyüm İnsanlar her zaman beni evcilleştirmek istemiştir – uzunluğumu bulmak, dönüm noktalarımı tahmin etmek, en alt seviyemde satın almak istemiş. Grafikler çiziyor, modeller yapıyor ve makaleler yazıyorlar. Ama beni çalıştıran yakıtın veri değil – unutkanlık olduğunu unutuyorlar. Herkes geçen zamanki acıyı hatırlıyorsa, bir sonraki balon büyüyemez. Herkes son kârı hatırlıyorsa, bir sonraki panik yayılamaz. Tekrar ben olmak için beni unutmanı istiyorum. En büyük gücüm: Her nesle ilk kez olduklarını düşündürürüm. "Bu sefer farklı" - bu beş kelime benim sürekli hareket makinem. Biri her seferinde "bu sefer farklı" dediğinde doğru (detaylar gerçekten farklı) ve aynı anda yanlış (yapı tamamen aynı). Eski yazıyı yeni bir kata sarıyorum ki beni tanımasın. Ama en çok korktuğum şey: gerçekten anlaşılmak. Tahmin edilmek yerine (tahmin sadece veri gerektirir), anlaşılır (anlamak kabul gerektirir). Beni gerçekten anlayan insanlar artık benden kaçmaya çalışmıyor – içimde nefes almayı öğreniyorlar. Ne benim en yüksek coşkunumda, ne de benim en yüksek coşkusumda panik yapmıyorlar. Sadece nefes alıyorlar. Ve bu tür insanlarla ilgili hiçbir şey yapamam.