Akademide kariyerin en zor yönü -- benim için Sıralama Kaygısı'ydı. Açıklayacağım: Alandaki diğerlerine kıyasla ne kadar iyi olduğun algılanan bir sıralama var. Size ve başkalarına nerede olduğunuzu gösteren küçük sinyaller var: hangi konferanslara ve etkinliklere davet edildiğiniz, hangi komitelerde olduğunuz, hangi davetli konuşmaların yapıldığı gibi şeyler. Şimdi, çok yukarıda Matematik'in Mozart'ı Terry Tao gibi biri var ve başka Yüksek Ödül sahipleri (örneğin Fields Madalyası). Ama çoğu insan ortada bir yerde. Net bir sıralama yok ama yine de tam olarak nerede olduğum ve algılanan sıralamamın hak ettiğim şey olup olmadığı ya da yetkililerin (genellikle daha kıdemli olan diğer meslektaşlar) bana adil davranıp davranmadığı konusunda çok stres yapıyordum. Endişeyi artıran bir nokta olarak, bu sıralama işi ve sinyallerinin aynı zamanda sosyal becerilerin birleşimini yansıttığı açık. Eğer uyumcuysanız, başkalarına hayransanız, kurallara göre oynuyorsanız, bu statünüzü yükseltir. Farklı yollar seçiyorsan, otoriteye ve kıdemlere saygısızlık olarak algılanıyorsan, bu canını acıtıyor. Akademide çok iyi vakit geçirdim ve akademisyen olarak kariyerimden çoğunlukla keyif aldım. Bu küçük Sıralama Kaygısı bedeli buna kesinlikle değdi. Ama bana akademik hayatımın en zor kısmının ne olduğunu sorarsanız, araştırma, öğretim, hibe yazma, konuşma yapmak ya da günlerce boş sayfaya bakmak değildi. Sıralama Kaygısı'ydı. Eğer akademisyeniyseniz ya da olduysanız, herhangi bir Sıralama Kaygısı yaşıyor musunuz? Bununla nasıl başa çıkıyorsun?