.@maxhodak_, beyin implantlarıyla kokuyu geri kazanmanın görme veya işitmeyi düzeltmekten çok daha zor olduğuna dair ilginç bir açıklama sunuyor: Görme ve ses kolayca dijitalleştirilebilir. Zaten görüntüleri piksel olarak kodlayabiliyor ve sesi WAV dosyası olarak depolayabiliyoruz. Ama koku-görme anlamak çok daha zor olurdu. Yıllardır şirketler, koku alma reseptörlerini ifade eden nöronlar yetiştirerek kimyasal dedektörler üretmeye çalıştı - temelde bir köpeğin burnunu taklit etmeye çalıştılar; bu "evrendeki en hassas kimyasal detektörlerden bazıları." Köpekler kanseri tespit etmek için eğitildiğinde, tek bir "kanser kimyasalını" bile algılamıyorlar. Kanınızdan sürekli binlerce kimyasal sızıyor ve köpekler düzensizlikleri fark etmeyi öğreniyor. Sorun şu ki, sadece toplu spekülasyon kokusu veremezsiniz. Koku aynı anda binlerce bileşikten oluşur - ve bu karmaşıklığı temsil edecek bir dosya formatımız hâlâ yok.