Çoğu açıdan, modern (~1789-1970/devlete bağlı olarak günümüz) ulus-devletler, Erken Modern muadillerinden daha çok toprak olarak istikrarlı, etnik temelli ve temsili kurumlara sahip olan orta çağ krallıklarına borçludur.

Almanya Krallığı, Polonya Krallığı, Bohemya Krallığı, İtalya Krallığı, Norveç Krallığı, Hırvatistan Krallığı, Macaristan Krallığı [tam kapsamlı değil] - bu ortaçağ krallıklarının tamamı erken modern dönemde su altında kaldı veya parçalandı, ardından ulus-devletler olarak yeniden dirildi.

Gerçekten de, 19. yüzyıldaki çoğu Avrupa milliyetçi hareketi açıkça bu Ortaçağ devletlerine geri dönüyordu. Avrasya tarihinde otkritik, hanedanlık aglomerasyonları veya şehir-devletler norm olsa da evrensel değildir.